Archiwa tagu: Stolica

Dlaczego Jerozolima rozpala emocje na Bliskim Wschodzie cz. 1

By zrozumieć, dlaczego status Jerozolimy jest punktem zapalnym relacji na Bliskim Wschodzie należy prześledzić rolę jaką odgrywała ona na przestrzeni dziejów.
Wszelakie wyjaśnienia najlepiej rozpoczynać od samego początku,
a więc trzeba się cofnąć aż do momentu, gdy po raz pierwszy pojawiła się idea monoteizmu.

Abraham – protoplasta monoteizmu

Abram był majętnym człowiekiem, jego bogactwo mierzyło się stadami, które były tak znaczne, że jego bracia wraz z rodzinami pomagali mu w prowadzeniu „rodzinnego interesu”. Gdyby nie fakt, że z żoną Sarą nie mieli potomstwa, jego szczęście byłoby pełne,
a tak nie umiał się cieszyć tym co ma.

W sukurs przyszli doń zwiastuni, pośrednicy między nim,
a nieznanym mu jeszcze Bogiem Jedynym. Obiecali, że jeśli ten zmieni politeizm na wiarę w to nowe, jeszcze mu nieznane, Bóstwo otrzyma tak liczne potomstwo niczym ziarna piasku. Cóż miał Abram do stracenia?! Zawarł przymierzę i stąd na znak wchodzenia w nowe życie otrzymał nowe imię – Abraham – „Kochający Boga” (hbr.).

Sara dość sceptycznie podeszła do zastanej sytuacji, wiedziała,
że fizycznie jest za starą, by móc mieć dzieci. Proponuje więc Abrahamowi, by przyjął jako drugorzędną żonę Hagar – swoją niewolnicę – młodą, piękną Egipcjankę. Prawo mówiło, że potomek
z takiego związku staje się prawowitym dziedzicem i niejako synem pierwszorzędnej żony. Rodzi się Izmael.

Nie o to jednak chodziło Bogu. Sara rodzi więc syna Izaaka.

Próba

Wszystko pięknie. Ale czy przyjęcie nowego Boga i to na wyłączność  – co jest ewenementem w politeistycznym świecie – było szczere? Bóg Jedyny wystawia więc Abrahama na próbę:
idź i złóż swego syna w ofierze.

Większość z nas zna te historię. Wiemy, że w ostatnim momencie Bóg lituje się. W zaroślach pojawia się baranek i to on staję się ofiarą całopalną – najdoskonalszą, bo jest wyrazem umiłowania Boga bez względu na wszystko.

Zapytawszy kto jest synem, większość odpowie: Izaak.
Dla Muzułmanów był to jednak Izmael.
Góra na którą weszli to Moria – dziś Plac Świątynny w Jerozolimie. Skała, na której był ołtarz ofiarny, była niegdyś skałą przy Świątyni Jerozolimskiej, a dziś jest ona przykryta złotą kopułą Kopuły Skały.

Pielgrzymowanie do Jerozolimy

Wydarzenie to jest początkiem jednego z najważniejszych świat pielgrzymich dla Muzułmanów: Kurban Bajram, gdzie ojciec rodziny uroczyście zabija baranka na pamiątkę, i gdzie pielgrzymuje się do Jerozolimy, by nawiedzić Plac Świątynny.

Jest też początkiem żydowskiego święta Paschy, które po wyprowadzeniu Izraelitów z Egiptu zyskało dodatkowe głębsze znaczenie i stało się najważniejszym ze świąt pielgrzymich dla Żydów. Wskazujące na umiłowanie Narodu Wybranego i danie mu wolności, by móc objąć w posiadanie Ziemię Obiecaną.

Abraham miedzy młotem a kowadłem, czyli między dwiema żonami

Przy abrahamowym ognisku domowym zaczyna dochodzić do nieprzyjemnych sytuacji. Hagar, wciąż młoda i piękna, dokucza Sarze, która już tak młoda i piękna nie jest. W swej bucie zapomina, że jest niewolnicą i wywyższa się ponad swą panią, pewna swej uprzywilejowanej pozycji w oczach Abrahama. Sara skarży się mężowi.
Abraham wie, że pomiędzy zwaśnionymi kobietami zgody nie będzie. Musi je odseparować. Sara ma pierwszeństwo. Oddala więc Hagar wraz z Izmaelem. Wypędza ich na pustynię. Nie po to jednak by zabić, a by zachować pokój.

Na znak, że Hagar z synem nie mają umrzeć na pustyni, Bóg wyprowadza wodę ze skały i tak daje ratunek umęczonym i szansę na przeżycie. I taki jest oto początek dwu narodów semickich, potomków Sema – syna Noego. Oba narody są silne i butne, bo pustynia hartuje dusze.

Pytanie czy możliwa jest zgoda między nimi? Na tyle na ile możliwa jest zgoda między braćmi skłóconymi przez zazdrosne matki. A więc módlmy się o pokój na Bliskim Wschodzie, bo to chyba jedyna droga do pokoju.

A co dalej z Jerozolimą?

C. D. N.